Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019

Η εορτή του Αγίου Αθανασίου στην Ι.Μ. Κερκύρας.




Την Παρασκευή  18 Ιανουαρίου 2019 τελέστηκε ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα ιστορικό ναό του Αγίου Αθανασίου, στην Άνω Κορακιάνα, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βρεσθένης κ. Θεοκλήτου, κατόπιν προσκλήσεως και παρακλήσεως του  Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου, ο οποίος ευρίσκεται στα Ιεροσόλυμα, επικεφαλής προσκυνητών εκ της Ι.Μ. Κερκύρας.

Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Βρεσθένης αφού ευχαρίστησε και ευχήθηκε την κατ’άμφω υγεία  στον κ. Νεκτάριο, επεσήμανε ότι ο Άγιος Αθανάσιος υπερμάχισε για την Ορθόδοξη πίστη και ομολόγησε τον Χριστό καθώς εστί. Ήταν εκείνος που ορθοτόμησε τον λόγο της αληθείας, απέναντι στην αίρεση, στο ψεύδος και στην πλάνη.

Αναφερόμενος στην εποχή μας ο κ. Θεόκλητος τόνισε ότι σήμερα ο μεγάλος κίνδυνος είναι η απιστία και η αθεϊα. Ο οποιοσδήποτε μπορεί ελεύθερα να πρεσβεύει ό,τι θέλει. Μπορεί και άθεος να είναι. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν οφείλει να σεβαστεί την πίστη και την ευσέβεια των υπολοίπων συνανθρώπων του προς τον Χριστό. Πολλώ δε μάλλον δεν μπορεί κάποιος που κατέχει υψηλό πολιτειακό αξίωμα να μην σέβεται το θρησκευτικό αίσθημα των  Ορθοδόξων Ελλήνων, που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της χώρας μας. Η συμπεριφορά αυτή είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Άρνηση με άλλα λόγια της σώζουσας Θείας Χάριτος. Δεν μπορεί ένας πολιτικός άρχοντας να ασχημονεί και να πολεμά λυσσαλέα την Ορθόδοξη πίστη και το πατριωτικό αίσθημα του Ελληνικού λαού. Βεβαίως υπάρχουν οι έξωθεν πιέσεις, ώστε προϊόντος του χρόνου η Ελλάδα να καταστεί ουδετερόθρησκη και πολυπολιτισμική. Όλοι όμως αυτοί που απεργάζονται αυτά τα σκοτεινά σχέδια ματαιοπονούν. Η χώρα μας ήταν, είναι και θα παραμείνει Ορθόδοξη και θα καυχάται για την ένδοξη ιστορία της, διότι τα χώματα της πατρίδος μας είναι ποτισμένα με το αίμα αναρίθμητων Μαρτύρων και ηρώων. Όπως το καρφί όσο το χτυπάει κανείς με το σφυρί, εισδύει στον τοίχο και γίνεται δυνατότερο, έτσι και ο λαός μας όσες επιθέσεις και να δέχεται ατσαλώνεται έτι περισσότερο.

Καταλήγοντας ο Μητροπολίτης Βρεσθένης ζήτησε από τους πιστούς να οπλιστούν με θάρρος και ελπίδα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε και να μην απογοητεύονται, καθότι ζει Κύριος ο Θεός !
 














 

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

Εκδρομή προσκυνητών εκ της Ι.Μ. Κερκύρας στα Ιεροσόλυμα.



Το πρωί της Πέμπτης 17 Ιανουαρίου 2019 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, μαζί με προσκυνητές εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, επισκέφθηκαν το Μοναστήρι των Ποιμένων στο Μπετζαχούρ και ακολούθως έγιναν δεκτοί από τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλο στην Αγία πόλη. Ο Μακαριώτατος αφού  καλωσόρισε τον Σεβασμιώτατο και τους προσκυνητές, αναφέρθηκε στην μεγάλη σημασία των Παναγίων Προσκυνημάτων για έναν Ορθόδοξο Χριστιανό.

Εν συνεχεία ο Μητροπολίτης Κερκύρας ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο και του απηύθυνε πρόσκληση να επισκεφθεί την Κέρκυρα, την οποία και απεδέχθη ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων.

Κατόπιν ο κ. Νεκτάριος επισκέφθηκε τον  Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Θαβωρίου κ. Μεθόδιο και τον μεγάλο  κλειδούχο του Παναγίου Τάφου π. Νικόλαο εκ  Κερκύρας.

Ακολούθως ο κ. Νεκτάριος και οι προσκυνητές μετέβησαν στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως, όπου  προσκύνησαν τον Πανάγιο  και Ζωοδόχο Τάφο του Κυρίου.

Την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου οι προσκυνητές  μετέβησαν στον ναό του Ευαγγελισμού, στον οποίον υπάρχει η πηγή όπου έγινε ο Ευαγγελισμός της Παναγίας μας και στη συνέχεια τους καλωσόρισε ο Κερκυραίος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός στην Ιερά Μητρόπολη, όπου και τους παρέθεσε μικρή δεξίωση.
 



















 

Η εορτή του Μεγάλου Αντωνίου στην Ι.Μ. Κερκύρας.




Την Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2019 τελέστηκε ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα ιστορικό ναό του Αγίου Αντωνίου, στην πόλη της Κέρκυρας, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βρεσθένης κ. Θεοκλήτου, κατόπιν προσκλήσεως και παρακλήσεως του  Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου, ο οποίος ευρίσκεται στα Ιεροσόλυμα, επικεφαλής προσκυνητών εκ της Ι.Μ. Κερκύρας.

Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Βρεσθένης αφού ευχαρίστησε τον κ. Νεκτάριο, εξήρε την προσωπικότητα του “καθηγητού της ερήμου”, του Μεγάλου Αντωνίου. Ο Μέγας αυτός ασκητής με την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος κατενίκησε τον πειρασμό και την αμαρτία, πραγματώνοντας παράλληλα στην ζωή του το Θείο θέλημα.

Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, συνέχισε ο κ. Θεόκλητος, αν και βρισκόμαστε εις τον κόσμο, εντούτοις δεν είμαστε εκ του κόσμου και καλούμαστε από τον ίδιο τον Κύριο να δώσουμε τον αγώνα μας τον πνευματικό, σε μια εποχή που όλα διασαλεύονται. Ιδίως στην πατρίδα μας βλέπουμε μετά πολλής λύπης, όσα τεκταίνονται τελευταίως από πλευράς των κρατούντων σχετικά με το Σκοπιανό, την αλλοίωση της ιστορίας μας, αλλά και προσφάτως την πολεμική κατά της Εκκλησίας μας. Όταν κανείς δεν έχει φόβο Θεού, ο άνθρωπος αυτός είναι αδίστακτος.

Κλείνοντας ο κ. Θεόκλητος προέτρεψε  τους πιστούς να παραμείνουν εδραίοι στην Ορθόδοξη πίστη και να περιφρουρίσουν ως κόρην οφθαλμού την ιστορία και τις παραδόσεις της Ελλάδος.
 









 

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΤΗΧΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ




Το απόγευμα της Κυριακής 13 Ιανουαρίου 2019 στο Πνευματικό Κέντρο έγινε η τέταρτη συνάντηση του Φροντιστηρίου Στελεχών της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, με ομιλητή τον κ. Ηλία Λιαμή, εκπαιδευτικό, συγγραφέα, κατηχητή, μέλος της Συνοδικής Επιτροπής επί της Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος.

Ο κ. Λιαμής ανέπτυξε το θέμα « Η τέχνη στην κατήχηση», ενώ συζήτησε και με τους ιερείς νεότητας και τους κατηχητές που παραβρέθηκαν.

Ο ομιλητής επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ότι η καλλιτεχνική δραστηριότητα ενεργοποιεί μέσα μας ένα θεμελιώδες στοιχείο του «κατ΄ εικόνα»: Την Δημιουργικότητα. Η καλλιτεχνική δημιουργία, ως δραστηριότητα που υπερβαίνει την απλή νοητική διαδικασία και συντονίζει όλες τις αισθήσεις και τις δυνάμεις του ανθρώπου, προκαλώντας αναμφίβολα κορυφαία υπεραισθητά ερεθίσματα που αγγίζουν τη σφαίρα του υπερβατικού, συμβάλλει τα μέγιστα στην προετοιμασία του ανθρώπου να προσεγγίσει την πίστη ως βίωμα και τις δογματικές γνώσεις ως γέφυρα με ένα προσωπικό Ον που τον καλεί σε διάλογο και σχέση.

Η Τέχνη, πέραν των άλλων, είναι η προσπάθεια τιθάσευσης ενός υλικού, που αντιστέκεται, άλλοτε με τη σκληρότητά του, όπως η πέτρα ή το ξύλο, άλλοτε με την αμορφία του, όπως το χρώμα, άλλοτε με το άναρθρο των φθόγγων του, όπως ο ήχος, άλλοτε με το χάος του, όπως ο χώρος και άλλοτε με την αρρυθμία του, όπως η ανθρώπινη κίνηση. Η «υπακοή» των υλικών στην έμπνευση και την επιθυμία του καλλιτέχνη αποτελεί καρπό επίπονης προσπάθειας, η οποία αργεί να δώσει καρπούς. Ο δρόμος από την αμορφία στη μορφή είναι πάντα μακρύς, απαιτεί μεγάλη αυτοπειθαρχία, προσήλωση και απάρνηση δρόμων εύκολης χαράς, προσοχή, εγρήγορση, αλλά και κάτι, που μόνον ο καλλιτέχνης μπορεί να καταλάβει.

Άραγε, δεν είναι όλα αυτά συγγενή στοιχεία ενός πνευματικού αγώνα, όπως το έχει διδάξει η Ορθόδοξη νηπτική παράδοση; Υπάρχει πνευματικός αγώνας χωρίς υπομονή; Χωρίς νηστεία, όχι μόνον τροφών, αλλά σκέψεων και περισπασμών; Χωρίς σκληρή μάχη, όχι με μια ξένη ύλη, αλλά με το υλικό σώμα και το σαρκικό φρόνημα; Αλλά και πόσες φορές, η συνεπής πνευματική ζωή δεν επιφυλάσσει στους αγωνιστές απρόσμενους πειρασμούς, αλλά και ουρανόσταλτη, εντελώς εκτός ανθρωπίνων σχεδίων, παραμυθία, θεωρία και μέθεξη;

Υπεράνω όλων όμως τίθεται ένα ερώτημα με αυτονόητη απάντηση: Υπάρχει πνευματική ζωή, χωρίς αγώνα και σταδιακή απελευθέρωση από τον χρησιμοθηρικό εγωισμό και το πνεύμα χρήσης ανθρώπων και πραγμάτων; Τι άλλο είναι η αγάπη, η έσχατη αρετή της νηπτικής κλίμακας, από την απελευθέρωση από τον ατομοκεντρισμό και την φιλαυτία; Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το κομβικότερο ίσως σημείο συνάντησης Εκκλησίας και Τέχνης: Αληθινός καλλιτέχνης είναι εκείνος που αντικαθιστά την αρπακτική ματιά που θέλει όλα να τα μετρά και να τα εκμεταλλεύεται με την ευγνώμονα και ανιδιοτελή ματιά, που αισθάνεται δέος και ευγνωμοσύνη για όλα εκείνα που τον περιτριγυρίζουν. Τίποτε δεν είναι πιο αντίθετο στην Τέχνη από το χρησιμοθηρικό πνεύμα. Κατ΄ επέκτασιν, μόνον η αγάπη είναι σε θέση να μεταβάλλει την καλλιτεχνική δημιουργία σε υψηλή και αληθινή Τέχνη.

Σε εποχές ναρκισσισμού, μανίας με την ταχύτητα, απέχθειας προς ό,τι αργεί να μας ικανοποιήσει, επιφανειακότητας, ψευδαισθήσεων για την ακρίβεια των προγραμματισμών μας, τυφλότητας στην έκπληξη, αλλά και αποξένωσης από έναν νηπτικό τρόπο ζωής, απαξιωμένο και εξαφανισμένο από την καθημερινότητα, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων, η Τέχνη μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο προπαιδείας, μέρος μιας βιωματικής Ορθόδοξης κατήχησης, που επιδιώκει να συνενώσει τις δογματικές αλήθειες με το καθημερινό ασκητικό ήθος.

Παράλληλα, λειτούργησε καλλιτεχνικό εργαστήρι με την κ. Νάντια Λιαμή- Σταματίου, θεολόγο.