Αρχιερατικός Εσπερινός για τον Άγιο Νεκτάριο στην Κέρκυρα

Τελέστηκε το απόγευμα της Τρίτης 8 Νοεμβρίου 2016 στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, Αρχιερατικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας για τον Άγιο Νεκτάριο, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου.

Το θείο λόγο κήρυξε ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης Χερουβείμ Βελέτζας, Ιεροκήρυκας της Ι.Μ. Κερκύρας και Διευθυντής του Γραφείου  Προσωπικού της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος και αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του Αγίου Νεκταρίου. Ο επί γης βίος του Αγίου είχε τρία χαρακτηριστικά : την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν Χαρίσματα του Παρακλήτου. Ο Άγιος Νεκτάριος συκοφαντήθηκε και διώχθηκε πολύ. Στην εμπαθή αυτή συμπεριφορά των ανθρώπων, εκείνος την υπέμεινε αγόγγυστα συγχωρώντας τους, προσευχόμενος στο Θεό. Είχε αγάπη προς όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους. Ως διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής, αντί να τιμωρεί τους σπουδαστές, τιμωρούσε τον εαυτό του. Πολλές φορές καθάριζε ο ίδιος τη Σχολή, μιμούμενος το Διδάσκαλό του, ο Οποίος στο Μυστικό Δείπνο έπλεινε τα πόδια των Μαθητών Του. Ο Ιερός Υμνογράφος αναφέρει ότι ο Άγιος Νεκτάριος αγάπησε πολύ, σε μια εποχή που η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων είχε ψυγεί. Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στη σημερινή μας κοινωνία, πρόσθεσε ο π. Χερουβείμ.

Κλείνοντας ο π. Χερουβείμ ζήτησε από τους πιστούς να έχουν ως πρότυπο στη ζωή τους τον Άγιο Νεκτάριο και απευθυνόμενος στον κ. Νεκτάριο ευχήθηκε ο Άγιος του οποίου φέρει το όνομα, να τον ενισχύει στο ποιμαντικό του έργο, οδηγώντας τους ανθρώπους που του ενεπιστεύθη ο Κύριός μας στη  σωτηρία.

            Στο τέλος του Εσπερινού ο κ. Νεκτάριος ευχαρίστησε το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεο για την αγάπη και παρουσία του, τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη Ιουστίνο Κωνσταντά, το Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανό, καθώς και όλους του Ιερείς, τους μοναχούς και μοναχές της τοπικής Εκκλησίας, μα πάνω από όλους τον πιστό λαό της Κέρκυρας, για την αγάπη του στο πρόσωπο του πνευματικού του πατέρα και τις προσευχές του, οι οποίες τον ενισχύουν.

Τέλος κλήρος και λαός ευχήθηκαν στο Μητροπολίτη   Κερκύρας να τον ενδυναμώνει Κύριος ο Θεός δια πρεσβειών του Αγίου Νεκταρίου.

 

 

 

 

 

 

Έναρξη Εσπερινών Κηρυγμάτων στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος

 Πατήστε εδώ για να δείτε το βίντεο  https://youtu.be/tksgNpbxjiE

Ξεκίνησαν το απόγευμα της Κυριακής 6 Νοεμβρίου 2016 στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος τα Εσπερινά Κηρύγματα για το νέο Ιεραποστολικό έτος, με ομιλητή τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας Αρχιμ. Ιουστίνο Κωνσταντά και με θέμα : “ Η Ιερά Κατήχησις του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως “.

Στο χαιρετισμό που απηύθυνε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, τόνισε τη σημασία της κατηχήσεως για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Στη  σημερινή εποχή, είναι αδήριτη η ανάγκη του επανευαγγελισμού του λαού μας. Η Εκκλησία μας έχει ιερό χρέος να κατηχεί ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους, κάνοντάς τους κοινωνούς της Πίστεώς μας. Δυστυχώς γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες της προσπάθειας εξωτερικών, αλλά και εσωτερικών κέντρων, για το  θρησκευτικό αποχρωματισμό της Ελληνικής κοινωνίας. Η πολεμική αυτή στόχο έχει τον Υιό και Λόγο του Θεού, τον οποίο παρουσιάζουν στα νέα βιβλία των Θρησκευτικών, ως έναν ηθικό άνθρωπο, συγκρίνοντάς τον με τους ιδρυτές των θρησκειών, Μωάμεθ, Βούδα κ.ά. Η Πίστη μας όμως είναι αποκάλυψη του Τριαδικού Θεού εις τον κόσμο.

Επιπλέον ο Μητροπολίτης Κερκύρας υπογράμμισε ότι σύμφωνα με την Πατερική Παράδοση της Εκκλησίας μας, στον πνευματικό αγώνα του πιστού προηγείται η πράξη και έπεται η θεωρία, η θέαση δηλαδή του Τριαδικού Θεού.

Κλείνοντας ο Σεβασμιώτατος αφού ευλόγησε το νέο Ιεραποστολικό έτος, ευχήθηκε καλή δύναμη στον Πρωτοσύγκελο π. Ιουστίνο και στους πιστούς να ακολουθήσουν στη ζωή τους το παράδειγμα του Αγίου Νεκταρίου, την αγάπη δηλαδή προς το Χριστό και προς όλους τους ανθρώπους και τη συγχωρητικότητα.

Εν συνεχεία ο π. Ιουστίνος αφού ευχαρίστησε το Σεβασμιώτατο, επεσήμανε ότι κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας η κατήχηση είχε μονάχα ηθικό χαρακτήρα και όχι δογματικό, εξαιτίας του αναλφαβητισμού των υποδούλων. Το έτος 1899 η Ιερά Σύνοδος ενέκρινε την Ορθόδοξη Ιερά Κατήχηση του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως, η οποία ήταν χωρισμένη σε τρία μέρη : δογματική, ηθική, και τελετουργία. Ο Άγιος Νεκτάριος συνέλεξε  στοιχεία για τη συγγραφή της Κατηχήσεως από τον Μητροπολίτη Μόσχας Πλάτωνα, αλλά και από τον καθηγητή Πανεπιστημίου Δημήτριο Βερναρδάκη.

Με αυτό τον τρόπο ο π. Ιουστίνος ολοκλήρωσε την εισαγωγή της Ορθοδόξου Ιεράς Κατηχήσεως του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κερκύρας Νεκτάριος : ” Η πατρίδα μας θα ορθοποδήσει μόνο με ενότητα και αγάπη προς το Χριστό “.

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής 6 Νοεμβρίου 2016 η λιτανεία του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος στο νησί της Κέρκυρας, εις ανάμνησιν της σωτηρίας της νήσου από τον Άγιο, κατά της πανώλης το έτος 1673 (Πρωτοκύριακο).

Στο μήνυμά του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος ανέφερε ότι σήμερα η Κέρκυρα εορτάζει και πανηγυρίζει το θαύμα που επιτέλεσε ο πνευματικός της πατέρας και Προστάτης Άγιος Σπυρίδων, ο οποίος δεν έδιωξε μόνο το θανατικό που αποδεκάτιζε το λαό, αλλά περιφρούρησε την Αγία Ορθόδοξη Πίστη μας, την παραδεδωμένη από τον Κύριό μας, τον Ιησού Χριστό, αλλά και από τους Αγίους Αυτού Αποστόλους.

Ιδιαίτερα σήμερα, πρόσθεσε ο κ. Νεκτάριος, που η Ορθοδοξία μας βάλλεται πανταχόθεν, είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε να παραμείνουμε εδραίοι  στα νάματα της Πίστεως, που μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας. Χρειάζεται ακόμη  η φιλοπατρία μας και  η γνώση  της ιστορίας αυτού του τόπου.

Καταλήγοντας ο Μητροπολίτης Κερκύρας υπογράμμισε ότι η χειμαζόμενη από την πνευματική και οικονομική κρίση πατρίδα μας, θα ορθοποδήσει μονάχα με την ενότητα του λαού μας και κυρίως με την αγάπη στον Ιησού Χριστό και στους Αγίους Του.

Της περιφοράς του Ιερού Σκηνώματος προηγήθηκε ο Όρθρος και Αρχιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ. Συμμετείχαν ακόμη οι Μητροπολίτες Κεφαλληνίας κ. Δημήτριος, Χερσώνος κ. Ιωάννης και ο επιχώριος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.

Ο κ. Σεραφείμ επεσήμανε στο λόγο του κατά τη Θεία Λειτουργία, ότι σκοπός του κάθε βαπτισμένου Χριστιανού είναι η Αγιότητα, η οποία με τη σειρά της προϋποθέτει την πνευματική υγεία του ανθρώπου. Η πνευματική υγεία έγκειται στην εκρίζωση των παθών και της κοινωνίας μετά του Τριαδικού Θεού.

Επιπλέον ο κ. Σεραφείμ σημείωσε αναφερόμενος στον Άγιο Σπυρίδωνα ότι στην πορεία του Ιερού του Λειψάνου από την Κωνσταντινούπολη στην Κέρκυρα, πέρασε και από την Καστοριά. Και σήμερα οι κάτοικοι της Μακεδονικής πόλεως στις 11 Δεκεμβρίου εκάστου έτους, ενθυμούνται το γεγονός αυτό, τιμώντας τον Άγιο Σπυρίδωνα.

 

 

 

 

 

 

 

Κεφαλληνίας Δημήτριος : “ Οι Άγιοι αποτελούν τα ζωντανά παραδείγματα της κατά Χριστόν ζωής μας “.

Τελέστηκε το απόγευμα του Σαββάτου 5 Νοεμβρίου 2016 στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, Πολυαρχιερατικός Εσπερινός, μετά αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ. Δημητρίου και συγχοροστατούντων των  Μητροπολιτών Καστορίας κ. Σεραφείμ και του επιχώριου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων νήσων κ. Νεκταρίου, αλλά και ο γέροντας Νικόδημος από τη Μονή Αγίου Παύλου Αγίου Όρους, επί τη αναμνήσει της σωτηρίας της Κέρκυρας, από την πανώλη το έτος 1673, με τη θαυματουργική επέμβαση του Αγίου Σπυρίδωνος.  

Στον εσπερινό ακόμη παρέστη ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Άδωνις Γεωργιάδης, συνοδευόμενος από τον πρώην βουλευτή Κέρκυρας κ. Στέφανο Γκίκα.

Ο κ. Νεκτάριος αφού καλωσόρισε τους δύο Μητροπολίτες στο νησί, επεσήμανε ότι ο λαός της Κέρκυρας είναι ευγνώμων προς τον Προστάτη του, Άγιο Σπυρίδωνα, για το πλήθος των ευεργεσιών του. Οι θαυματουργικές επεμβάσεις του Αγίου, αναγνωρίστηκαν κατά το παρελθόν τόσο από αλλοδόξους (Λατίνους), όσο και από αλλοθρήσκους (Αγαρηνούς 1716). Δυστυχώς σήμερα επιχειρείται μέσω του προερχόμενου εκ δυσμών  ορθολογισμού και της αθεϊας, η αμφισβήτηση τόσο των θαυμάτων, όσο και της εν γένει πίστεως στον Ιησού Χριστό. Εις πείσμα όμως των ανωτέρω αντιθέων ενεργειών, ο λαός μας αντιλαμβάνεται πλέον  ότι μόνο η πίστη στον Τριαδικό Θεό και στους Αγίους Του, τον σώζει, τόνισε κλείνοντας ο Μητροπολίτης Κερκύρας.

Ακολούθως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κεφαλληνίας κ. Δημήτριος, αναφερόμενος στον Άγιο Σπυρίδωνα, υπογράμμισε ότι οι Άγιοι της Πίστεώς μας αποτελούν τα ζωντανά παραδείγματα της κατά Χριστόν ζωής μας, αποτελούν τους οδοδείκτες μας. Οι Άγιοι  στον επίγειο βίο τους, με την πνευματική τους άσκηση, μετέτρεψαν το δικό τους θέλημα- το γνωμικό- όχι μόνο στο κατά φύσιν, αλλά και στο υπέρ φύσιν θέλημα. Κοντολογίς έκαναν πράξη στη δικη τους ζωή, αυτό που ζητάμε από το Θεό Πατέρα στην Κυριακή προσευχή, “Γενηθήτω το θέλημά Σου”. Οι πρωτόπλαστοι στον παράδεισο είχαν το φυσικό θέλημα, το οποίο και συμφωνούσε με εκείνο του Δημιουργού τους. Άμα τη παρακοή τους όμως, το θέλημα αυτό αμαυρώθηκε και μετατράπηκε σε γνωμικό, εωσφορικό. Ο Υιός όμως σαρκώνεται και ως νέος Αδάμ τηρεί το θέλημα του Ουρανίου Πατρός, αποκαθιστώντας έτσι την προπτωτική σχέση Τριαδικού Θεού και ανθρώπου. Το κατά φύσιν θέλημα,με την πνευματική άσκηση οδηγεί στο υπέρ φύσιν, στη ζώη δηλαδή των Αγίων όπου μορφώνεται  ο Χριστός στην καρδιά του ανθρώπου και έτσι γίνεται κατοικητήριο του Παναγίου Πνεύματος.

Κλείνοντας ο κ. Δημήτριος ευχήθηκε στους πιστούς να έχουν ως οδηγό της κατά Χριστόν ζωής τους τον Άγιο Σπυρίδωνα, όπου με το επί 17 αιώνες αύθαρτο Σκήνωμά του, μας φανερώνει τη ζωή της Αναστάσεως και της αιωνιότητος.

 

 

 

 

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΠΡΩΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ 2016, ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ

Σάββατο  5 Νοεμβρίου 2016, ώρα 18:00 : Πολυαρχιερατικός Εσπερινός, μετά αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ. Δημητρίου.

Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016, ώρα 07:00 : Όρθρος και Αρχιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ.

Ώρα 11:00 : Πανηγυρική Παράκλησις και Λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος.

Εκ του Ιερού Προσκυνήματος

 

 

Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Γεωργίου του Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρου και Ανάμνηση εγκαινίων του Ναού του στη Λύδδα της Ιόππης

Μετά την κατάπαυση των διωγμών και την επικράτηση του χριστιανισμού σ' όλο το Ρωμαϊκό κράτος, επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, οι χριστιανοί ανήγειραν μεγαλοπρεπή Ναό στη Λύδδα της Ιόππης, όπου μετακόμισαν το ιερό λείψανο του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, για να το προσκυνούν πλέον άφοβα. Έγιναν δε μετά την κατάθεση του Ιερού λειψάνου και τα εγκαίνια του Ναού στις 3 Νοεμβρίου και από τότε κάθε χρόνο η Εκκλησία μας, τελεί κατά την ήμερα αυτή την ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του μεγαλομάρτυρα, προς δόξαν Θεού. Σύντομη ιστορία του Ναού και της Λύδδας Ο ναός του Αγίου Γεωργίου μαρτυρεί την ακμή του Χριστιανισμού στη Λύδδα, που ήταν επισκοπή και μετέπειτα αρχιεπισκοπή. Σήμερα υπάρχει (τιτουλάριος) αρχιεπίσκοπος Λύδδης, που διαμένει στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Στη Λύδδα διαμένει ο ηγούμενος της Μονής. Μέχρι σήμερα επικρατούσε η γνώμη ότι η Λύδδα είχε κτιστεί από τη φυλή του Βενιαμίν, αλλά από πρόσφατες αρχαιολογικές ανασκαφές αποδεικνύεται ότι η Λύδδα είναι κτισμένη από τους Αιγυπτίους. Οι Εβραίοι την ονομάζουν Λοντ (LOD) και οι Άραβες Λιντ (LID). Ο Δημήτριος Νικάτωρ απέσπασε την Λύδδα από τη Σαμάρεια και την κατέταξε στην Ιουδαία. Μετά το θάνατο του Ιουλίου Καίσαρος, ο Ρωμαίος Ανθύπατος Κάσσιος, αφού τυράννησε για αρκετό χρόνο τους κατοίκους της Παλαιστίνης πούλησε τους κατοίκους της Λύδδας ως δούλους, αυτοί όμως δεν άργησαν να απελευθερωθούν και να επανέλθουν στην πόλη τους, κατόπιν διατάγματος του Αντωνίου. Η Καινή Διαθήκη αναφέρει το θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού Αινέα στη Λύδδα από τον Απόστολο Πέτρο (Πράξ. θ' 32-35). Μετά το Χριστό ο Ρωμαίος Ανθύπατος Κέστιος Γάλλος πέρασε από τη Λύδδα και την κατεδάφισε αλλά μετά λίγο χρόνο η πόλη επανήλθε στην πρώτη της κατάσταση, όπως φαίνεται, επειδή στη μεταγενέστερη Ιουδαία γίνεται έδρα τοπάρχου, που παραδόθηκε. Καθώς πολλές πόλεις επί Ρωμαϊκής κυριαρχίας μετονομάστηκαν, έτσι και η λύδδα πήρε το όνομα Διόσπολις, προς τιμή του Δία. Και το όνομα υπάρχει στα νομίσματα, που χαράχθηκαν επί Σεπτιμίου Σεβήρου και Καρακάλλα. Η Λύδδα των πρώτων Χριστιανικών αιώνων ήταν έδρα επισκόπου υπό το Μητροπολίτη Καισαρείας, αλλά έπειτα έγινε Αρχιεπισκοπή. Στη Λύδδα έγινε η σύνοδος κατά του Πελαγίου, το 415 μ.Χ., που έλεγε ότι ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί με τα έργα του, χωρίς να έχει ανάγκη της θείας χάριτος. Ποιος έκτισε το ναό του Αγίου Γεωργίου δε γνωρίζουμεν ακριβώς, επειδή δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες. Άλλοι αναφέρουν ως κτίτορα το Μέγα Κωνσταντίνο, κυρίως οι συναξαριστές, και άλλοι τον Ιουστινιανό. Ο επίσκοπος Τύρου, Γουλιέλμος, λέγει ότι ο ναός κτίστηκε από τον Ιουστινιανό, αλλά ο ιστορικός Προκόπιος, που έγραψε περί των κτισμάτων του Ιουστινιανού, δεν αναφέρει τίποτα. Στους πρώτους πάντως χριστιανικούς αυτούς αιώνες πήρε η Λύδδα και το όνομα Γεωργιούπολις προς τιμή του Αγίου, και όπως αναφέρουν οι συναξαριστές, στις 3 Νοεμβρίου, έγιναν τα εγκαίνια του ναού. Επί Χοσρόη, το 614 μ.Χ., ο ναός του Αγίου Γεωργίου δεν έπαθε καμμιά καταστροφή, επειδή οι Πέρσες περιορίστηκαν να φθάσουν μέχρι την Ιερουσαλήμ. Επί Μουσουλμανικής κυριαρχίας, τον 8ον αιώνα μ.Χ., ο Σουλεϊμάν, ο υιός του Χαλίφη Αβδού Ελ Μάλεκ, κατεδάφισε τη Λύδδα αλλά το ναό του Αγίου Γεωργίου τον άφησε ανέπαφο, επειδή οι Μωαμεθανοί σέβονται τον Άγιο και του έχουν δώσει το όνομα Χάντερ (HADER), που σημαίνει πράσινος. Επί Χαλίφου Χάκεμ, το 1010 μ.Χ., ξέσπασε διωγμός κατά των Χριστιανών, και καταστράφηκε ο ναός της Λύδδας, αλλά πριν την έλευση των Σταυροφόρων τον ανακαίνισε κατ' άλλους ο Κωνσταντίνος ο Μονομάχος ή οι εντόπιοι με τη βοήθεια των Βυζαντινών και κατ' άλλους ο Στέφανος της Ουγγαρίας. Αναφέρεται ότι μετά την καταστροφή του Χάκεμ και την ανακαίνιση του ναού, έγινε άλλη μία καταστροφή από τους Μωαμεθανούς στο ναό, και τον ανακαίνισαν οι Σταυροφόροι. Αλλά αυτό δεν ισχύει απόλυτα, επειδή μετά τη μάχη της Αντιοχείας, οι σταυροφόροι ήλθαν στη Λύδδα για να προσκυνήσουν και να ευχαριστήσουν τον Άγιο Γεώργιο, που τους βοήθησε. Εκεί βρήκαν μεγαλοπρεπή ναό, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί της εποχής εκείνης. Μόνο ο Γουλιέλμος, αρχηγός των Σταυροφόρων, αναφέρει ότι λίγο πριν την έλευση των Σταυροφόρων, οι Μωαμεθανοί κατέστρεψαν το ναό, αλλά αυτό αντιφάσκει με τα προαναφερθέντα. Σε όλη την διάρκεια του Σταυροφοριακού βασιλείου η Λύδδα καθώς και άλλες πόλεις ήταν υπό τους Σταυροφόρους. Το Λατινικό Πατριαρχείο στην Ιερουσαλήμ κατά τα πρώτα έτη της επικρατήσεως των Σταυροφόρων, απετελείτο από την Ιερουσαλήμ, την Ιόππη (Γιάφφα), και τη Λύδδα. Ο Ιωάννης ο Φωκάς, το 1185 μ.Χ., ήλθε στη Λύδδα και γράφει για το ναό του Αγίου Γεωργίου ότι κάτω από την Αγία Τράπεζα ήταν ο τάφος του Αγίου, όπως του είπαν οι κληρικοί του ναού. Ο Λατίνος επίσκοπος έβγαλε τις πλάκες του ναού και βρήκε το σπήλαιο, που ήταν ο τάφος του Αγίου Γεωργίου, αφού προηγουμένως ο τάφος δεν φαινόταν και οι προσκυνητές προσκυνούσαν μαρμάρινο στόμιο. Δύο άνθρωποι προσπάθησαν να σηκώσουν την πλάκα του τάφου, αλλά βγήκε φωτιά, που άφησε τον ένα ημικαή και τον άλλο πεθαμένο. Μετά τη μάχη της Χαττήν, η Λύδδα καθώς και άλλες πόλεις, ήλθαν στα χέρια των Μωαμεθανών, με αρχηγό τον Σαλαχεντίν, οι οποίοι κατέστρεψαν το ναό του Αγίου Γεωργίου. Το 1191 μ.Χ., το ίδιο έτος της καταστροφής, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος κατέλαβε ξανά τη Λύδδα, και επισκεύασε το ναό και ήλθε σε συνθηκολόγηση με τον αρχηγό των Μωαμεθανών, Σαλαχεντίν, αλλά η συνθήκη δεν κράτησε πολύ, επειδή το 1291 μ.Χ. οι Σαρακηνοί έδιωξαν τους Σταυροφόρους από την Παλαιστίνη και κατέστρεψαν το ναό του Αγίου Γεωργίου της Λύδδας. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου έμεινε κατεστραμμένος έως το 1349 μ.Χ., οπότε ο αυτοκράτορας Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννης Κατακουζηνός, έστειλε πρέσβεις στο Σουλτάνο της Αιγύπτου, Νασρεντίν Χασάν Ίμπιν Ελ Νάσσερ, για την ανακαίνιση των ιερών προσκυνημάτων της Παλαιστίνης, όπως και ανακαινίσθηκαν. Το 1442 μ.Χ., ξέσπασε διωγμός κατά των Χριστιανών της Παλαιστίνης επί Σουλτάνου της Αιγύπτου Αλ Μαλέκου Ντάχερ Τζάκμακ, που κατέστρεψε το ναό και το δυτικό μέρος το μετέτρεψε σε τζαμί. Τότε επίσης πρέπει να πήρε και το παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, και χρησιμοποίησε πέτρες της Εκκλησίας για την κατασκευή της γέφυρας του Ντάχερ. Όπως φαίνεται από την Ιστορία της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, ο ναός του Αγίου Γεωργίου ανακαινίστηκε μετά το 1517 μ.Χ. επί Σουλτάνου Σελήμ του Α', που έδιωξε τους Μαμελούκους και έδωσε ελευθερία για την εξάσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων στους Χριστιανούς. Για την τελευταία καταστροφή του ναού του Αγίου Γεωργίου δεν έχουμε ακριβή στοιχεία, αλλά υπάρχουν δύο πιθανότητες. Η πρώτη είναι ότι στις αρχές του 19ου αιώνα μ.Χ. καταστράφηκε από τους γενίτσαρους, επειδή τότε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων έπαθε μεγάλο πλήγμα από εκείνους. Η δεύτερη είναι όταν το 1837 μ.Χ. καταστράφηκε από σεισμό, που έγινε στην περιοχή, εξαιτίας του οποίου έπεσε η σκεπή του ναού και το ιερό του Παρεκκλησίου των Εισοδίων της Θεοτόκου. Το 1871 μ.Χ., ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, Κύριλλος ο Β', ανακαίνισε το ναό και επιπλέον μαρμαρόστρωσε το πάτωμα και τον τάφο του Αγίου Γεωργίου. Εκείνη η ανακαίνιση ήταν η τελευταία. Έκτοτε γίνονται μικρές ανακαινίσεις.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ανάργυροι και θαυματουργοί

Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός κατάγονταν από την Ασία. Οι γονείς τους ήταν άριστο πρότυπο χριστιανών συζύγων. Όταν η μητέρα τους Θεοδότη  έμεινε χήρα, αφιέρωσε κάθε προσπάθεια της στη χριστιανική ανατροφή των δυο παιδιών της, Κοσμά και Δαμιανού. Τους δύο αδελφούς διέκρινε μεγάλη ευφυΐα και επιμέλεια, γι' αυτό και σπούδασαν πολλές επιστήμες. Ιδιαίτερα όμως, επιδόθηκαν στην ιατρική επιστήμη, την οποία εξασκούσαν σαν διακονία φιλανθρωπίας προς τον πλησίον. Θεράπευαν τις ασθένειες των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των φτωχών, χωρίς να παίρνουν χρήματα, γι' αυτό και ονομάστηκαν Ανάργυροι. Πολλοί ασθενείς που θεραπεύθηκαν ήθελαν να τους ευχαριστήσουν. Αλλά αυτοί, δε δέχονταν τις ευχαριστίες και απαντούσαν με τον ορθό λόγο της Αγίας Γραφής: «Ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων» (Αποκάλυψη Ιωάννου, ζ' 12). Δηλαδή, όλος ο ύμνος και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμη και η ισχύς, ανήκει στο Θεό μας, στους αιώνες των αιώνων. Έτσι ταπεινά αφού διακόνησαν σε όλη τους τη ζωή τον πλησίον, πέθαναν ειρηνικά και ετάφησαν στην τοποθεσία Φερεμά.

Ἀπολυτίκιον  Ἦχος πλ δ’. Ἅγιοι Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί, ἐπισκέψασθε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε ἡμῖν.